"Anthony, gij werkt toch in den Praktico he"
"Jao Pa"
"Hemme ze daar oek mortelmolens ?"
"Jao Pa, dao's nog 'n nieuwe bestelling binnengekome veurige week"
"Aah ferm, ferm... Weete gij ni toevallig ne goeie aonhangwage staon ?" vraagt Pa vervolgens.
"Euhm jao, achteraan op 't plein staat er nog ene" antwoordt Anthony.

PING !! Er gaat plotseling een heldere lamp branden boven Pa's hoofd. "Godverdoeme Patricia ! Overdag moette geen lampen aondoen, 't is ier licht zat!! Gij denkt da da NIKS kost zeker?"
Patricia doet de lamp terug uit. Ze zegt nog: "Sinds wannier betaalt gij rekeninge!"

"Hedde gij ne sleutel van den Praktico ?" vraagt Pa aan Anthony.
Anthony antwoordt niet, maar de uitdrukking op zijn gezicht verraadt alles. "Prima, gij zijt ne veurbeeldige zeun" zegt Pa, terwijl hij hem op de schouder klopt, en een veelbetekendende blik naar Patricia werpt. Anthony snapt het nog niet, maar maakt er zich ook geen zorgen over. "Ik denk da wij straks as't donker is, ne kier gaon winkele in den Praktico, Anthony" vervolgt Pa.
"Ge kunt beter ne nacht wachte", zegt Anthony, "Morge is't stock-control en as er dan vanalles weg is, dan gaat da wel opvalle"
"Ah okee, dan wachten we ne nacht" zegt Pa.

De bewuste nacht. Pa en Anthony nemen plaats in de Ascona en rijden achteruit uit de garage. Dan ziet Pa dat er in plaats van 2 zakken, VIER zakken in de garage staan.
"GODNONDEDJU WA IS DÁ WEEJAL !?" roept Pa. "Ik hem toch mor twieje zakke gehaold ?"
"Ahjao, ik hem van't werk twieje zakke mee moete pakke" zegt Anthony.


Pa stapt uit en controleert de zakinhoud. Zoals verwacht 2 zakken herbes de provence en 2 zakken sneldrogende cement. Het zijn vreemd genoeg vier identieke zakken...
Pa zucht, briest door de neus en stapt terug in de auto. Ze zetten koers naar de Praktico, waar Anthony werkt.
"Ge kunt best ginderachter henne rije Pa," zegt Anthony, als ze aan de Praktico aankomen. "Ik hem die poort ope gelate en dieje oanhangwage sta al klaar."
"Prima" zegt Pa.

Ze stoppen aan de poort en Anthony stapt uit. Hij opent de poort en Pa rijdt binnen. Als een volleerde koppelt hij onmiddellijk de aanhangwagen aan de Ascona, pakt onder een vuilbak een nummerplaat, die hij in de namiddag heeft nagemaakt op't werk, en hangt deze aan de aanhangwagen. Hij stapt terug in en zegt: "Dieje mortelmole sta ginder" en hij wijst op een afdak achteraan het gebouw.

Pa stuurt de wagen naar het afdak en samen laden ze de mortelmolen op de aanhangwagen. Enkele schoppen, die daar ook stonden, worden ook opgeladen.
Dan zegt Pa: "Gao mor al in den otto zitte, ik gaon efkes zien of datter ier nog wa nuttigs rondslingert."
Anthony gaat in de auto zitten en Pa wandelt wat rond, op zoek naar bruikbare dingen. Hij komt terug met enkele emmers, die hij in de kofferbak van de auto zet. Hij gaat nog even tegen het gebouw staan urineren en stapt terug in de auto. Daar vertrekken ze weer.

Als ze de poort uitrijden roept Anthony "Stopt es efkes !"
Hij stapt uit, pakt een sleutel uit zijn jaszak en sluit de poort. Ze rijden terug naar huis, en als ze de speeltuin passeren zegt Anthony: "Pa, hie kunnen we scherpzand uit de zandbak pakke !" Zogezegd zogedaan, de aanhangwagen wordt zoveel mogelijk gevuld met scherpzand en ze rijden weer verder. Maar plotseling zien ze een politiewagen naast de weg staan.

Een politieman gaat op de weg staan en houd de Kneutersen tegen. "Mag ik Uw papieren eens zien, mijnheer ?" vraagt hij aan Pa.
"Jao zekers", zegt Pa, en hij pakt de papieren uit het dashboardkastje, die er tot zijn verbazing liggen eigenlijk. De politie kijkt de papieren na, stapt in zijn auto en contacteert de dispatching. Hoofdschuddend komt hij terug naar de auto van de Kneutersen, en zegt: "Mijnheer, uw nummerplaten zijn vals. Deze horen toe aan een tractor die al 5 jaar geleden werd uitgeschreven !"

"Godverdoeme" vloekt Pa, en hij legt de politieman uit dat er in de garage een fout moet gebeurd zijn. De politieman kijkt even bedenkelijk, maar zegt dan: "Morgen kom je je auto laten controleren op het kantoor. Zijn er dingen niet in orde, dan krijg je een flinke prent, meneer Kneuters!"
"Jao, das goe" zegt Pa, terwijl hij nadenkt over hoe hij dit probleem gaat oplossen, zich goed beseffende dat hij bij de plaatselijke politie geen al te beste reputatie heeft.

Anthony komt met een voorstel: "Pa, as we nen tracteujr kunne vinne ieveranst, en we hange dees plate der oan, dan is't opgelost." Pa krijgt een kleine grijns op 't gezicht en knikt zachtjes. En terwijl het politiebusje wegrijdt mompelt hij: "Mor wor gaon we op dees uur nog nen tracteujr vinne...?"