Anthony betrapt Patricia en Kenny op een vervelend moment. Kenny zit op handen en knieën op het bed en draagt een soort van lederen corset dat op de rug met een veter dichtgebonden zit. Achter hem zit Patricia, zij draagt legerkledij en beweegt haar ene hand heen en weer, ter hoogte van Kenny's zitvlak. Kenny's gezicht spreekt boekdelen: gesloten ogen en getuite lippen... Hij lijdt inderdaad pijn maar geniet er ten volle van! Anthony staat luttele momenten in de kamer als Kenny zijn ogen opent. "Haaaaarrgh!!" roept hij.
"Da vindt ge lekker he schat" zegt Patricia, maar Kenny roept opnieuw "HAAAARHGNTONY!!!"

Verschrikt trekt Patricia haar hand weg en springt op, waardoor er twee dingen op de grond vallen: een potje met een glibberige substantie er in en een cilindrisch gevormd voorwerp dat de afmeting heeft van een gemiddelde wortel.
Anthony schreeuwt zomogelijk nog harder dan Kenny, en rent de kamer weer af. Eenmaal onder gekomen, stormt hij meteen de kelder in en neemt een flesje Duvel.

"Wat gaade gij doen? Da's mijnen Duvel!" roept Florentine. Maar Anthony trekt er zich niets van aan, en in één teug zuipt hij het flesje leeg.
"Da wak net gezien heb... tis... tis..." en hij rent andermaals de kelder in en giet nog 3 flesjes Duvel aan zijn orale gezichtsopening in.
Als hij weer terug in de woonkamer komt, zitten Kenny en Patricia er ook. Kenny weet van schaamte niet goed waar hij moet kijken, en Patricia zit een beetje zenuwachtig op haar nagels te bijten.
"Segge Anthony, dat wat ge net zag hè, dat was niet wat het leek..." Anthony kijkt een keer raar naar Kenny, en meteen weer naar zijn zus.
"Wabedoelde?"
"Wel, Kenny heeft de laatste tijd nogal last van aambeien, en d'n dokteur heeft geadviseerd om dat goed te masseren.
"En moet dat dan gebeuren met een vibaro... vabori... viroba... dinges!" schreeuwt Anthony!
Pa zit geïnteresseerd te luisteren en kijkt vol spanning toe.

"Als ge het durft te vertellen aan ons ma, zal ik eens zeggen wat ik onder uw kussen heb gevonden, toen gij met uwen speelgoedblaffer uw eigen gezicht hebt verbouwd!" dreigt Patricia.
Anthony doet net of hij van niks weet, maar Patricia neemt het geplastificeerde pakketje foto's van Vlaamse vrouwelijke politici uit haar handtas en wappert er eens mee. Pa Eddy lacht zich de rotte longen uit het lijf.

"Kom we zijn hier weg" moppert Patricia, en ze staat op. Kenny staat ook op, al is het dan ietsje langzamer en gaat het gepaard met pijnkreetjes. Het koppeltje gaat via de achterdeur naar buiten, waarschijnlijk weer een terrasje doen in het centrum... De rest van de familie gaat dan maar slapen, morgen staat er immers weer vanalles op het programma.

De volgende dag is Jos al vroeg beneden. Hij speelt wat met Knuffke, door hem met een stukje vlees te lokken, en telkens als de hond opspringt, bijt hij zelf er een stukje vanaf. Als Ma in de keuken komt zegt ze: "Moest gij vandaag ni nuchter zijn? Ze gaan vandaag toch die patat uit uwe rug wegsnijden?"
"Ma, ik BEN nuchter" replikeert Jos, "ge denkt toch ni da ik 's morgens al aan den alcohol ga zitten?"
Ma kijkt even afwezig naar Jos, maar besluit niks te zeggen.
"Hoe laat moet gij daar zijn?" vraagt ze.
"Om 9 uur, maar ons Patries gaat voor een sollicitatiegesprek, en ze pakt mij mee en dan zet ze me aan't ziekenhuis af"

En zo geschiedt. Patricia heeft haar mooiste kleren aangedaan (een knappe Argyle-trui, onder andere), en heeft haar haren in een dotje gedaan. Als het niet zo vettig was zou je denken dat ze een hostess was of zo. Of nee, toch niet, daar is ze te onverzorgd voor.
Jos en Patricia nemen plaats in de Escort en rijden weg. Jos wordt aan het ziekenhuis afgezet, en Patricia rijdt door naar de plaats waar ze gaat solliciteren.
Op het kantoor aangekomen (we vertellen nog niet waar ze gaat werk zoeken), krijgt ze een kop koffie aangeboden en moet ze met een man in kostuum meegaan. Hij zal haar de nodige vragen stellen.
Pa heeft haar de tip gegeven dat sommige werkgevers smerige vragen stellen met een dubbele bodem, dus ze is op haar hoede!

"Waarvoor heb je geleerd, juffrouw Kneuters?"
"Euhm.... omdat ik schoolplichtig was!" antwoordt Patricia zelfverzekerd, alsof ze de sinistere ondertoon van de vraag al direct opgemerkt heeft.
De man kijkt haar aan, klikklakt met zijn pen en noteert iets op een blad papier en vraagt verveeld, terwijl hij over zijn voorhoofd wrijft: "Welke richting heb je gevolgd?"
"Richting centrum natuurlijk" zegt Patricia.

De man wordt zenuwachtig. Hij legt zijn pen neer en kijkt Patricia doordringend aan.
"Juffrouw Kneuters, het is hier geen circus! En als ik belachelijke humor wil horen of zien dan kijk ik wel naar Canvas of zo! Kunnen we dit gesprek op een fatsoenlijke manier verderzetten of ga ik je nu al NIET aannemen???!"

Patricia duikt in elkaar en zegt "Sorry meneer...."
De vragen worden opnieuw gesteld en Patricia antwoordt zoals het hoort.
"Wat was je eerste job?" vraagt de man dan.
Een puberale woordspeling ligt op Patricia's lippen maar ze beslist om toch maar gewoon te antwoorden, en ze zegt dat ze enkele maanden een administratieve taak had bij een bouwbedrijf.

De man legt zijn pen en papier neer en staat op.
"Dank u wel, juffrouw Kneuters, u hoort nog van ons! Je mag gaan!"
Patricia staat op en gaat naar de auto. Vol goeie moed stapt ze in en rijdt terug naar huis. Maar als ze het station passeert, ziet ze een bekend persoon op de stoep staan, volledig ontredderd en met gescheurde kleren en een bloedend gezicht... Het is Tante Gertrude!

Wat zou er met haar gebeurd zijn???