Enkele minuten later stopt er een bestelwagen voor de deur. De achterportieren zwaaien open, Anthony springt eruit. Ook Davy, die aan't stuur zit, stapt uit. Hij kruipt in de laadruimte, en laadt er samen met Anthony een Wallaroo uit. Anthony snelt zich met de brommer naar de achterkant van het huis, zet hem achter het tuinhuisje en gooit er een zeil over. Hij loopt weer naar de bestelwagen en haalt nu zijn eigen brommer er uit. Deze zet hij op het terras neer, draait het ventieldopje van het achterwiel af en laat de lucht uit de band ontsnappen. Ondertussen vertrekt Davy met gierende banden met de bestelwagen. Anthony komt binnen en zet zich op de divan. Hij zucht.

Niet veel later wordt de straat verlicht door felblauwe flitsen. Er wordt aan de deur gebeld. Ma gaat opendoen, en ja hoor, daar staat de politie. "Mevrouw, is uw zoon thuis ?" vragen ze. "Jao, diejen is ier... AAAnthonyYYYYY !!" antwoordt Ma, terwijl ze meteen haar zoon roept. Anthony gaat naar de voordeur, en de politieman vraagt: "Hedde gij hier just ne brommer laote brenge door een beige camionet ?" "Jao," zegt Anthony, "menne achterband was kapot, en ik heb ne kameroad gevroagd of diejen efkes menne brommer wou thuisbrenge." "Mogen we dieje brommer eens zien ?" vraagt de politieman. "Jaot, kom mor efkes mee" zegt Anthony, en hij loodst de politiemannen mee naar de achterkant van het huis, waar ze zich vergewissen van de platte achterband. "Ah okee, da's in orde" zeggen de politiemannen, en ze vertrekken weer. Anthony komt terug in de living zitten en Ma knipoogt: "Joeng, gij kunt goe liege, just gelak ozze Pa", en ze geeft hem een schouderklopje.

Plotseling vraagt Patricia: "Ma, mag ik nor Spanje ? Yorje vraagt of ik ne keer kom". "Joeng, stoem wicht," antwoordt Ma, "Wa zou ge toch met diej espanjol gaon doen, ge het dieje Kenny toch ?!" De manier waarop ze Kenny zegt, zorgt voor hilariteit bij Anthony. Patricia verdedigt zich: "Dieje Kenny die gao ok vremd, en trouwes, ik wil Yorje gewoën ne kier in't echt zien." Ma sluit haar ogen en zucht. Ze geeft geen antwoord. Patricia beseft ook dat ze het vandaag niet meer hoeft te vragen.

Het is al vrij laat, iedereen ligt in bed als Pa thuiskomt. Knuffie, de hond blaft zich de keel schor. "Govvehdoemhheuh lelijk biejest zwegt !" roept Pa met een dubbele tong. Hij heeft het gerstennat weer rijkelijk laten vloeien, zoveel is duidelijk. Knuffie houdt echter niet op met blaffen. Er klinkt een doffe slag, een onvertaalbare krachtterm van Pa en gejank van de hond, die nu wel stil wordt. Pa komt vierklauwens de trap op en strompelt de slaapkamer binnen. Hij smijt zijn schoenen uit en ontdoet zich van zijn bovenkledij.

Hij gooit de deken opzij en wil gaan liggen, maar dan vraagt hij: "Seg hoe kommet da da bed zoe nor den hond stinkt ? Hee da biejest hier geslaope of wa ?!" "Nieje nieje" zegt Ma met enige onzekerheid in haar stem. Pa gaat liggen maar vliegt onmiddellijk weer recht. "Godverdoeme wa is dà hie ?!" roept hij, terwijl hij met zijn voeten naar een hard voorwerp vist. Het is een hondenspeeltje, zo'n plastieken knaloranje egeltje dat piept als je er in knijpt.

"Allei, wa doet da ding hier in da bed !?" vraagt hij. "Ah, da's van mij," zegt Ma zenuwachtig, "ik steek da in mijne mond als ik tandpijn heb, kijk maar!" en ze steekt het egeltje in haar mond en bijt er in. Het piept, en beneden begint Knuffie te blaffen. "Joeng joeng joeng..." klaagt Pa, terwijl hij zich op z'n zij legt. Hij laat nog 'n knaller van 'n scheet en trekt de deken naar zich toe.

Ma kruipt ook onder de wol en vraagt voorzichtig of ze ook wat deken mag hebben, maar Pa wordt, zoals verwacht, kwaad. "NONDEDJU ! Gij hed nondemiljaar 4 maond onder dees deken kunnen ligge ! Egoïst ! Denkte da 't in den petoet allemoal zoe comfortabel is !?" Ma zegt niks, maar ontdoet zich van haar panty, die ze was vergeten uit te doen, en rolt zich tot een bolletje.

Midden in de nacht staat Patricia plotseling aan de slaapkamerdeur te roepen : "Ma ! Ik hem nen sms gehad van Yorje, die wil da ik NU kom ! Mag ik ?!" Ma en Pa zijn net hun eerste nacht samen op een fysieke manier aan 't vieren... "VERDOEME, LOEMP KALF..." slingert Pa eruit... "ga denkt toch nie zeker dakik a op dees uur noar diene paëlla goan vuure?" waarop dochter Patricia het op een hartverscheurend snikken zet... en welke vader kan zulk dochterleed onbewogen voorbijgaan?