"Waddis?" vraagt Pa. "Zijt ge nie blij?"
"Euhm..." kreunt ma.
" 't Is toch wel van hem he?" vraagt Bertha plagend, en wijzend op Eddy.
"Of is't van de postbode!?" grapt nonkel Frans.
Iedereen lacht. Ma lacht dan maar mee, zij het wat onwennig, omdat het waarschijnlijk inderdaad van de postman is, en in gedachten gaat ze terug naar die donderdagvoormiddag, toen ze alleen thuis was en toen postbode Perre Loens was 'langsgekomen'. Dat ze het zo licht gingen opvatten had ze nooit durven hopen!

En zoals zo dikwijls moet Patricia weer de sfeer verbrodden door te vragen
"Goh Ma, zijt ge wel zeker da da een goei idee is? Want weette, om de één of andere reden heb ik èèècht zoiets van... Goh... allee ja,.... zijn we überhaupt wel goe bezig? Allee ja, nor ons toe... Nor den toekomst toe... Weette.... Op uwe leeftijd nog kinderen krijgen is zooo.... 1984! Maar 't is uw feestje, daar ni van, hoow effe......Weette? 't Is allessssindts nie mijn dada! "

Patricia is een kampioene in het afratelen van uitdrukkingen uit de verboden lijst, die ze zich volledig eigen heeft gemaakt door dagdagelijks naar die stomme realityprogramma's te kijken op TV. Ze vindt dat wel sterk overkomen. Met alle gevolgen vandien!

"Ge zijt 'Straffe Madam' vergeten", zegt Anthony.

"Sèèg, da's het wonder van Kerstmis!" probeert Tante Bertha het geheel terug wat meer te romantiseren.

Iedereen wordt stil, en realiseren zich dat het inderdaad bijna Kerstmis is! Door alle omstandigheden van de laatste weken waren ze dit totaal vergeten!
"Godverdoeme en we moeten nog ne boom hebbe!" realiseert Pa zich.
Dan horen ze buiten roepen: "Therèse! THERÈSE!!!!!"

Buurman Firmin staat met zijn auto in zijn oprit, en in de aanhangwagen ligt een prachtige den. Firmin doet alle moeite van de wereld om hem van de aanhangwagen af te sleuren, maar alleen kan hij dit niet.

"Godverdoeme Therèèèèèse!!!!!!" keelt hij andermaal. Zijn vrouw, die wegens diarree op de schijtpot zit, hoort hem niet en laveert rustig verder. Firmin zucht, neemt zijn bijl uit de aanhangwagen en gaat naar binnen. Pa en Anthony kijken mekaar aan, knipogen 'n keer en stappen naar buiten. Ze kijken om het hoekje om te zien of de kust veilig is, en omdat de voordeur nog open staat, horen ze Firmin tegen zijn vrouw tekeer gaan dat ze moet komen helpen.
Anthony en Pa wachten hier niet op. Ze pakken de den op en dragen hem binnen.
"Vwalla," zegt Pa. "Hier is ozzen den!"

Ma heeft ondertussen uit het washok een doos gehaald om de den in te plaatsen. Ze stuurt Kenny naar buiten om wat aarde in de doos te doen. En een klein halfuurtje later staat er in de woonkamer een mooie kerstboom! Er liggen nog wel geen pakjes onder, maar iedereen weet dat dit nog wel in orde zal komen. Tot voor 'n uur hadden ze zelfs nog geen kerstboom, dus.

Dan gaat de deurbel. Ma gaat open doen. Het is de politie.
"Ulle buurman hed ons gebeld," zegt de politieman. "Hij zegt da gulle zijne kerstboom gejat hebbe. Is da woar?"
"Wat 'n stomme vraag, " denkt Ma. "Nieje" zegt ze.
"Mag ik es komen zien?" vraagt de politieman, terwijl hij Ma aan de kant duwt.
Hij loopt de living waar hij zich vergewist van de aanwezigheid van 'n kerstboom.
"Wor hedde die gehaald?" vraagt hij nors.
Nonkel Frans staat recht en zegt: "Ik hem die meegebracht. Veurwa ?!"

De politieman is onder de indruk van Frans' imposant voorkomen, en ook wat vies van de azijngeur die zijn mouwloos onderlijfje verspreidt en mompelt: "Aah, nieje dan is't okee, niks aan de hand!" Hij vlucht weer via de voordeur naar zijn auto en rijdt weg.

De gehele familie plaatst zich terug rond de kerstboom. De taarten en vlaaien die Patricia heeft meegepikt in de gestolen bestelwagen, komen goed van pas.

Patricia zet de CD van Dana Winner op om wat meer sfeer te creëren, en voor één keer is er niemand die klaagt. Het is, zelfs naar normale normen, gezellig! Dan tikt Tante Bertha even met haar mes tegen haar kopje, en als ze de aandacht heeft van iedereen zegt ze: "Welle hebbe ook nieuws. We komen terug in Tienen wonen!"