Nadat ze zijn gekalmeerd is het tijd om de schade op te meten. Anthony heeft de tuinslang van de buren in twee stukken getrokken. De deur van het tuinhuisje ligt op het dak, en in de mortelmolen zit een deuk waar Anthony's vuist in past.
Ma haar neus staat scheef, die is dus duidelijk gebroken, en Pa heeft een enorm gat in de muur tussen de living en de hall geslagen.

"Godmiljààrde" zegt Pa. "Hoe gaon we da na oplosse ?"
"Nao den dokter gaon zekers ?" stelt Ma voor, met 'n nasale stem, terwijl ze haar reukorgaan masseert...
"Ik hem et over da gat ier !" zucht Pa. En hij vervolgt: "Gij denkt ok altij allien aon aow eigen !"
Ma stelt dan voor om het gat gewoon terug dicht te metsen. Ze hebben nu tóch cement.
"Nieje nieje" zegt Pa, "Dieje cement, dao schelt iet mee. Dao kunde ni mee metse".

Anthony vertelt dat de geur van die 'cement' hem deed denken aan die keer dat hij bij Den Sjaft was geweest met zijn kameraad Davy, en dat ze samen op de toog een lijn coke hadden gesnoven. De uitwerking was toen wel minder sterk, ze hadden gewoon iemand die hen om een vuurtje had gevraagd in mekaar geklopt, en toen ze buiten werden gezet hadden ze op de parking nog een Golf op z'n zij getild. Ze dachten eerst dat er niemand in zat, maar 't was zo'n scheefhanger, zo'n Johnny die om onbekende reden sterk overhelt naar rechts, alsof hij iets uit het opbergvakje in de passagiersdeur aan't pakken is. Ze voelden zich toen onoverwinnelijk en sterk als Jerommeke... Wat 'n lol dat ze toen hadden !

Anthony stelt dan voor om toch de dokter te bellen, Ma's neus staat namelijk superscheef. Pa stelt voor om ze terug recht te kloppen, maar een tweede dreun zou misschien nog meer schade toebrengen.
"Jama, den dokter, da kost weer zoveel geld!" jammert Pa.
Da's ook weer waar. En als de dokter zich gaat afvragen wat er allemaal gebeurd is... nee, dat zou ook al geen goei idee zijn.
"Laat mij eens voelen..." zegt Pa. Hij pakt Ma's neus vast.
"Veurzichtig eh!" zegt Ma, "want da doe dus wel heel erg pij.... AAAAAAUWWWW!!"
Pa heeft Ma's neus een slag gedraaid, alsof het de hoofdschakelaar van een belangrijke machine is. Met een pijnlijke klik schiet de neus terug op haar plaats. Ma knijpt haar ogen dicht van de pijn. Er komt 'n traan uit haar oog en ze bijt op haar tanden om het niet uit te schreeuwen. Maar plots is de pijn weg.
"Oh!" zegt Ma verwonderd. "De dokter hoeft dus niet meer te komen!"
Ma draait zich om naar de keuken en haalt drie flesjes Duvel uit de koelkast. Ze klopt de kroonkurken er af op de tafelrand, geeft Anthony en Pa een flesje en zet het derde aan haar eigen mond.
Plotseling horen ze geritsel in de spouw waar Pa het gat heeft geslagen. Een dikke rat komt verdwaasd uit de muur gekropen, en kijkt om zich heen. Een minder dikke rat, met een geel strikje om haar hals komt ook uit de spouw gekropen. Dit is duidelijk het vrouwtje...

"Roger ?" zegt de vrouwelijke rat. "Wa is der gebeurd ?"
"Kweet ni", zegt de andere rat. "Ik hoor ne dreun, ik zie ne hoop licht en zien ik dat er ier 'n gat zit"
"Kom we gaon terug", zegt het vrouwtje. "Ge weet noeit wa der ka..." SPLATSJ ! Haar zin wordt onderbroken door Pa's schoen.

"Aha, zoe ziet der dus 'n rat vanbinnen uit" zegt Pa.
"SUUZYYYYYYYY !!!!" keelt Roger, de overgebleven rat.
Ook hij zal het niet kunnen navertellen, Anthony heeft het koppeltje met een baksteen terug bij elkaar gebracht.

"Zoe, nu hemmen we tenminste weer eens wa vlees in huis" zegt Ma. Ze pakt de kadavers op en legt ze op het aanrecht in de keuken.
"Vandenaovend stao der gemarineerde rat op't menu" verkondigt ze trots.